هدف پژوهش حاضر بررسی رابطۀ هوش معنوی و هوش هیجانی با سبک‌های هویت نوجوانان بود. جامعۀ آماری پژوهش، شامل 234 نفر از دانش‌‏آموزان پسر و دختر مقطع متوسطه شهرستان بختگان در سال تحصیلی 1403-1402 بود. نمونه‏‌گیری به روش در دسترس انجام گرفت و بر اساس جدول تعیین حجم نمونۀ کرجسی و مورگان (1970)، تعداد 149 نفر به‌عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. سپس افراد نمونه، پرسشنامه‌‏های هوش معنوی ولمن (2011)، پرسشنامۀ رگۀ هوش هیجانی پترایدز و فارنهام (2001) و پرسشنامۀ سبک هویت برزونسکی (1992) را تکمیل کردند. داده‌ها در دو بخش یافته‌های توصیفی و استنباطی با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. تجزیه‏‏‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‏‌افزار SPSS24 انجام شد. نتایج نشان داد که بین متغیر هوش معنوی و مؤلفه‌‏های آن با سبک هویت، رابطۀ مثبت وجود دارد. از میان مؤلفه‏‌های هوش معنوی، مولفۀ توجه و آگاهی، ادراک فراحسی، ضربت روحی و معنویت دوران کودکی به‌صورت مثبت قادر به پیش‌بینی متغیر سبک هویتی دانش‌‏آموزان بودند. همچنین، بین متغیر هوش هیجانی و مؤلفه‏‌های آن با سبک هویتی رابطۀ مثبت وجود دارد. از میان مؤلفه‌‏های متغیر هوش هیجانی، مؤلفه خودآگاهی، درک، ارزیابی و مهار عواطف و هیجان‏‌های خود و دیگران و مهارت‏‌های اجتماعی، به‌صورت مثبت توانستند متغیر سبک هویتی در دانش‏‌آموزان را پیش‌‏بینی کنند. در مجموع، می‏‌توان نتیجه گرفت که با افزایش میزان هوش معنوی و هوش هیجانی در دانش‌‏آموزان، سبک هویتی آنها نیز افزایش می‌‏یابد. همچنین، هوش هیجانی بالا به نوجوانان کمک می‌کند روابط بهتری با دیگران برقرار کنند و از این طریق، زمینۀ شکل‌گیری و تعالی هویت اجتماعی آنان فراهم می‌‏شود.