آموزش و پرورش می‌تواند نقش مهمی در تحقق اهداف اقتصاد تاب‌آور در کشور ایفا کند. این پژوهش با هدف تدوین، اولویت‌بندی و بررسی میزان توافق صاحب‌نظران دربارۀ راهبردهای اجرای اقتصاد تاب‌آور در آموزش و پرورش و نیز برنامه‌های افزایش سطح کارایی در تولید خدمات آموزشی انجام شده است. برای این منظور، روش تحلیل محتوای اسنادی برای اولویت‌بندی الگوی مبتنی بر آرای خبرگان، بسط یافته و به صورت چندگانه به‌کار گرفته شد. همچنین، آزمون فریدمن برای رتبه‌بندی راهبردها و برنامه‌ها و آزمون کروسکال–والیس برای مقایسه دیدگاه گروه‌های مستقل به کار گرفته شد. نتایج اولویت‌بندی راهبردها و برنامه‌ها بر اساس میانگین رتبه‌ها نشان داد که راهبرد «افزایش سطح کارایی در تولید خدمات آموزشی»، در میان راهبردهای چهارگانۀ پیاده‌سازی اقتصاد تاب‌آور در آموزش و پرورش، دارای رتبۀ نخست است. همچنین، برنامه‌های مرتبط با افزایش سطح کارایی عوامل تولید خدمات آموزشی، در سه حوزۀ نیروی انسانی، برنامه و بودجه و فضا و تجهیزات، به‌صورت جداگانه اولویت‌بندی شد و میزان سازگاری آرای گروه‌های سه‌گانۀ پاسخ‌گویان نیز بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که باوجود تفاوت در دیدگاه صاحب‌نظران پیرامون تعریف اقتصاد تاب‌آور و تفاوت دیدگاه گروه‌های سه‌گانۀ اساتید، مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش و مدیران و کارشناسان نهادهای مرتبط با آن، دستیابی به توافق برای تحقق اهداف اقتصاد تاب‌آور در کشور توصیه می‌شود.