هدف پژوهش حاضر شناسایی ویژگی­‌ها و شاخص­‌های مهم پرورش تفکر انتقادی در فضای مجازی بر بنیاد نظریه یادگیری ارتباط‌گرایی با تأکید بر دانش ارتباطی و با بهره‌گیری از روش تحلیل تطبیقی و استنتاجی بوده است. مسئله اصلی در عصر حاضر، یادگیری فرایند تبدیل اطلاعات الکترونیکی به معرفت ‌انسانی است، زیرا دسترسی یادگیرندگان به اطلاعات بیش از حدی است که قادر به مدیریت آن باشند. نقطه آغازین نظریه ارتباط‌گرایی از کم‌توجهی نظریه‌های یادگیری سنتی به "انقلاب ارتباطات و اطلاعات"، "انقلاب دانش" و "اکوسیستم یادگیری پویا و شبکه­‌ای" بود. نظریه‌پردازان ارتباط‌گرایی با تأکید بر شاخص­هایی در پرورش تفکر انتقادی و با کیفیت‌بخشی به اندیشه‌ها از مجرای پرورش تفکر انتقادی و با کمک به یادگیرندگان برای تشخیص دادن اطلاعات صحیح و غیرصحیح در فضای مجازی و با جایگزینی زیست‌بوم‌های یادگیری به­‌جای سلسله‌مراتب­ در‌صدد ایجاد محیط یادگیری متنوع و دموکراتیک­­‌اند. آنها با تأکید بر دانش ارتباطی، تولید دانش را نتیجه تعامل درون‌گروهی و تحت‌نظر فناوری تعریف ­می‌­کنند و فناوری را بستری برای گفت­‌وگو، تبادل و ارتباط یادگیرندگان در شبکه­‌های یادگیری، در راستای توسعه مرزهای دانش در‌‌نظر می‌گیرند. مهم‌ترین ویژگی­‌ها و شاخص‌­های شناسایی شده، شامل تأکید بر یادگیری شبکه‌ای، دانش ارتباطی، تکاملی بودن دانش و یادگیری، بهره‌­گیری از تجارب دیگران در یادگیری، تربیت شهروند منتقد و مستقل، تأکید بر تفکر دموکراتیک، تعلیم تضادها و تفاوت­‌ها و مشروعیت‌بخشی به فناوری در یادگیری بوده است.