تعلیم و تربیت یکی از نیازهای اساسی انسان است که در خانواده آغاز می‌شود و در مدرسه و جامعه تداوم می­‌یابد. از این‌رو، توسعۀ تعاملات خانواده و مدرسه می‌­تواند در تحقق یافتن اهداف این نیاز نقش یاری‌گر و مؤثر داشته باشد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر ارائه و تدوین الگوی توسعۀ تعاملات خانواده و مدرسه با رویکرد تحقق اهداف تعلیم و تربیت بود. رویکرد پژوهش تفسیری- برساختی و روش آن کیفی مبتنی بر نظریه داده‌­بنیاد برای تحلیل داده­‌ها بود. جامعۀ پژوهش شامل همۀ معلمان، مربیان، استادان و متولیان امر تعلیم و تربیت در استان کرمانشاه بود که از میان آنها، 17 نفر با به­‌کارگیری روش نمونه‌گیری هدفمند و با توجه به معیار اشباع نظری، برای  شرکت در مصاحبه‌های عمیق و نیمه­­‌ساختار­یافته انتخاب شدند. یافته‌­های پژوهش شامل 214 مفهوم اولیه، 136 مضمون فرعی و 16 مضمون اصلی بود که حول مقولۀ هسته «توسعۀ تعاملات خانواده و مدرسه» شکل گرفت. الگوی پژوهش با توجه به شرایط علّی (ساختار نظام آموزشی، فضا و محیط مدرسه، قوانین و مقررات)، شرایط زمینه‌­ای (فرهنگ جامعه، روابط غیررسمی و محیط خانواده)، شرایط مداخله‌­گر (نوع مدرسه، زمان و مکان، ماهیت تعاملات)، راهبردها (آگاهی­‌بخشی، فرهنگ­‌سازی و تقویت زیرساخت­‌ها) و پیامدها (مطلوبیت روانی، تسهیل تعلیم و تربیت و جامعه‌­پذیری، بهبود توانایی و بهره‌­وری عملکرد، تحقق اهداف تعلیم و تربیت) برساخت شد و مدل نهایی پژوهش به عنوان بازنمای کلی یافته­‌ها ارائه شد. براین اساس، تعامل خانواده و مدرسه می‌­تواند به والدین و خانواده‌ها در امر پرورش فرزندان و به مدرسه در تعلیم و تربیت دانش‌­آموزان یاری رساند و زمینه‌ساز بهبود عملکرد و مهارت‌های آنان شود.