پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روان­‌شناختی انتظار- محور مبتنی بر آموزه­‌های مهدویت بر میزان گرایش به خطرپذیری و تاب­‌آوری دانش‌­آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز در سال تحصیلی 1402-1401 انجام یافته است. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مرحله پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز بود. به منظور تعیین نمونه با به­‌کارگیری روش نمونه‌گیری غیر تصادفی هدفمند از میان جامعه‌ آماری، 32  دانش‌­آموز انتخاب شدند و با گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (در هر گروه 16 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خطرپذیری زاده‌­­محمدی و همکاران (1390) و پرسشنامه تاب­‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بود. گروه آزمایش تحت آموزش بسته انتظار-محور مبتنی بر آموزه‌های مهدویت طی 12 جلسه 75دقیقه­‌ای (هفته‌­ای یک­بار) قرار گرفتند، درحالی­‌که گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. برای تحلیل داده­‌های پژوهش از روش تحلیل واریانس با اندازه‌­گیریهای مکرر استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم افزار SPSS26 صورت‌­پذیرفت. نتایج تجزیه و تحلیل فرضیه پژوهش نشان داد که آموزش روان‌­شناختی انتظار-محور مبتنی بر آموزه­‌های مهدویت بر خطرپذیری و تاب­‌آوری دانش‌­آموزان دختر دوره متوسطه دوم مؤثر بود (0/05>p). از این رو، متخصصان فعال در حوزه کار با نوجوانان می­‌توانند به منظور کاهش گرایش به خطرپذیری و افزایش تاب­آوری در گروه نوجوانان در کنار سایر مداخلات روان­‌شناختی از آموزش روان­‌شناختی انتظار- محور مبتنی بر آموزه‌­های مهدویت نیز بهره بگیرند.