پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ای نقش فرهنگ مدرسه در پیش‌بینی خودکارآمدی و اشتیاق شغلی در معلمان مرد و زن انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری همۀ معلمان دوره متوسطه دوم شهرستان فنوج  واقع در استان سیستان و بلوچستان در سال تحصیلی 1401-1400 به تعداد 477 نفر بود که از این تعداد 212 نفر (132 معلم مرد و 80 معلم زن) با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی، بر اساس جدول مورگان به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه اشتیاق شغلی (کلاسن و همکاران، 2013)، پرسشنامه خودکارآمدی معلمان (شانن-موران و هوی،2001) و پرسشنامه فرهنگ مدرسه (هیگینز دالساندرو و ساد، 1988) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌­­به­‌گام در نرم‌­افزار 26- SPSS تحلیل شدند. بر اساس نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری میان خودکارآمدی و اشتیاق شغلی معلمان زن و مرد تفاوت معنادار وجود نداشت (0/001< P). همچنین براساس نتایج همبستگی پیرسون رابطه مثبت و معنادار میان فرهنگ مدرسه و مؤلفه‌های آن با خودکارآمدی و اشتیاق شغلی معلمان وجود داشت (0/01> P). علاوه بر این نتایج حاصل از رگرسیون گام­‌به­‌گام نشان داد که مؤلفه‌های فرهنگ مدرسه با (0/333= β ) 46 درصد خودکارآمدی و (0/384 = β) 50 درصد اشتیاق شغلی معلمان را به نحو مثبت پیش‌بینی می‌کنند. به‌­طورکلی یافته‌های‌ این‌ پژوهش‌ نشان داد که فرهنگ مدرسه سهمی‌ معنادار در پیش‌بینی‌ خودکارآمدی و اشتیاق شغلی معلمان دارد.