پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه­‌ها و نشانگرهای بهره‌­و‌ری آموزشی برنامۀ درسی خانواده-محور در بازه زمانی سالهای 1984 تا 1390/2020 تا 1401 صورت گرفته است. به این منظور، 35 سند (6 مطالعه بین‌­المللی، 3 پایان­‌نامه، 24 مقاله داخلی و 2 کتاب) از هشت پایگاه­ داده‌­های معتبر داخلی و خارجی از طریق جستجوی استرینگ و با ملاک ارتباط، سودمندی و اعتبار برای مطالعه انتخاب و داده‌­ها با روش تحلیل محتوای کیفی آلتاید (1996)، تحلیل­‌شدند. بر اساس تحلیل داده‌­ها، چهار مؤلفه علائق والدین(تشویق به مطالعه و یادگیری؛ تشویق و اظهار علاقه به رشد شخصی و علمی کودک و...)، نظارتهای والدین (نظارت بر استفاده از تلفن همراه، نظارت خانواده‌­ها برای انتخاب همسالان خارج از مدرسه فرزندانشان و تأثیر آن و...)، محیط مناسب در خانه (آگاهی از تأثیر غیرقابل­‌انکار فضا و قوانین خانه بر یادگیری دانش‌­آموزان و...)، رویدادهای آگاهی­‌بخش مبتنی بر گفت‌­وگو(مکالمات آگاهانه والدین/کودک در مورد رویدادهای روزمره، گفت­‌وگو دربارۀ تکالیف و مطالعه فرزندان در خانه و...) و 17 نشانگر بهره‌­وری آموزشی برنامۀ درسی خانواده-محور منتج گردید. در نهایت شناسایی این مؤلفه‌­ها بر ضرورت توجه به برنامه­‌درسی خانواده-محور به منزلۀ یکی از بسترهای فعال و اثرگذار بر رفتار فرد تأکید داشته و نشان داده است که برنامۀ ‌درسی خانواده-محور، سبب ساماندهی مطلوب تعاملات خانه و مدرسه و درنهایت بهره‌­وری آموزشی می‌­شود.