مربیگری آموزشی درحکم یک روش نوین و کارآمد در توسعۀ حرفهای معلمان شناختهشده است و در بسیاری از نظامهای آموزشی دنیا بهمنظور توسعه مدارس، دانشگاهها و مؤسسات بهکار بستهشده است. داشتن حضوری فعال و سازنده در عرصه جهانی مستلزم رصد تحولات و رویکردهای نوین حوزه تعلیم و تربیت است که مؤثر و مفید واقعشدهاند و با بررسی ابعاد آن باید در جهت بومی ساختن آنها مطابق شرایط و چارچوبهای کشور اقدام کرد. هدف پژوهش حاضر شناسایی راهبردهای استقرار مربیگری آموزشی در نظام آموزشوپرورش برای معلمان بوده است. این پژوهش کوشیده است با رویکرد کیفی و روش روایتپژوهی به تشخیص این راهبردها دست یابد. دادههای پژوهش از طریق مصاحبه بازپاسخ گردآوری شده است. مشارکتکنندگان بالقوه دانشجویان علوم تربیتی در نظر گرفته شدند که در نظام آموزشوپرورش مشغول به کار بودهاند. نمونهگیری بهصورت هدفمند و ملاکی انجام شده است. نمونه آماری از میان مربیان دوره طرح ملی مربیگری یادگیری الکترونیکی در دانشگاه شهید بهشتی انتخاب شده و 12 مصاحبه صورت پذیرفت. راهبردهای استقرار مربیگری آموزشی در نظام آموزشوپرورش برای معلمان در پنج مضمون کلی «نیازآفرینی مقدم بر نیازسنجی»، «گسترش تعاملات با نهادهای اثربخش»، «توسعه مربیگری در نهادهای آموزشی»، «تاکتیکها در سطح آموزشوپرورش» و «تاکتیکها در سطح دولت و سیاستگذاری» منعکس شدهاند. مضمونهای بهدستآمده نشان دادند که راهبردهای استقرار مربیگری آموزشی در نظام آموزشوپرورش را باید در کوتاهمدت و بلندمدت در نظر گرفت و در این زمینه سرمایهگذاری را بهموقع در سطوح مختلف انجام داد.
Eghbaali A, Alaami F, Ghahramaani M. Ways of Implementing Instructional Coaching for Teachers within the Educational System. QJOE 2026; 41 (4) :61-78 URL: http://qjoe.ir/article-1-3747-fa.html
اقبالی آتنا، اعلامی فرنوش، قهرمانی محمد. شناسایی راهبردهای استقرار مربیگری آموزشی در نظام آموزشوپرورش برای معلمان. فصلنامه علمی - پژوهشی تعلیم و تربیت. 1404; 41 (4) :61-78
