هدف پژوهش حاضر  مقایسه خودکارآمدی اجتماعی، انعطاف‌پذیری شناختی و نگرش به یادگیری زبان انگلیسی میان دانش‌آموزان دو زبانه (ترک، کرد و ارمنی) پایه ششم مقطع ابتدایی است. این پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از نظر روش، علی- مقایسه‌ای (پس‌­رویدادی) است. جامعه آماری پژوهش دانش‌آموزان دو زبانه (ترک، کرد و ارمنی) پایه ششم مدارس غیرانتفاعی شهر ارومیه در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که در مجموع تعداد آنها 5876 دانش‌­آموز (2985 دانش‌­آموز ترک،  2354 دانش‌­آموز کرد و 537 دانش‌­آموز ارمنی) بود. حجم نمونه به روش تصادفی طبقه‌ای و بر حسب جنسیت، 50 دانش‌­آموز برای هر زبان و در کل 150 نفر تعیین شده است. برای گردآوری داده­‌ها از سه ابزار اندازه­‌گیری استاندارد خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان(کنلی، 1989)، انعطاف‌پذیری شناختی(دنیس و واندروال، ۲۰۱۰)  و نگرش به یادگیری زبان انگلیسی(تدینی، 1385) استفاده شده است. نتایج نشان داد که میان دانش‌آموزان دو زبانه ترک، کرد و ارمنی، در متغیر خودکارآمدی اجتماعی، انعطاف‌پذیری شناختی و نگرش به یادگیری زبان انگلیسی تفاوت معنادار وجود ندارد، اما  برخی مؤلفه­‌ها مانند قاطعیت در دانش‌آموزان دختر و جایگزین، کنترل، علاقه و نیاز در دانش‌آموزان پسر بیشتر بود. یافته‌­های پژوهش حاضر نشان دادند اگر شرایط عادلانه اجتماعی و آموزشی فراهم باشد فراگیران، فارغ از ویژگیهای عرضی (قومی، زبانی، فرهنگی و...) می‌­توانند همانند سایر همسالان خود به مهارتهای شناختی و عاطفی دست یابند.