:: دوره 35، شماره 2 - ( 6-1398 ) ::
جلد 35 شماره 2 صفحات 39-60 برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه فرهنگیان: صد سال تربیت رسمی معلم در ایران، آری! تداوم دارالمعلمین مرکزی، خیر! 
دکتر زهرا گویا، دکتر سهیلا غلام آزاد
چکیده:   (975 مشاهده)
بررسی اسناد تاریخ آموزش و پرورش در ایران نشان می­‌دهد که تربیت معلمان در ایران، سابقه­‌ای طولانی دارد. با وجود این، از زمان شروع تربیت معلم به طور رسمی و تأسیس دارالمعلمین مرکزی در ایران، صد سال می­‌گذرد. با تغییرهای متعددی که در ساختار وزارت معارف ایجاد شد، دارالمعلمین نیز به‌­تدریج از نظر ساختاری دچار تغییر و تحولهای بسیار شد و به حسب نیاز و شرایط ویژه سیاسی- اجتماعی، اشکال مختلفی به خود گرفت. بررسیهای تاریخی حاکی از آن است که این تحولات بیش از آنکه نشان‌­دهندۀ انسجام و تداوم باشد، نمایانگر گسست و گاهی سردرگمی است. از سویی هم در ابتدای دهه 1390، مراکز مسئول آموزش معلمان، در نهادی به نام «دانشگاه فرهنگیان» تجمیع شدند. این اتفاق، صرف­نظر از چرایی و چگونگی آن، تصوری نادقیق ایجاد نمود مبنی بر اینکه این دانشگاه ادامه دهندۀ کار دانشگاه تربیت معلم، دانشسرای­‌عالی، دانشگاه تهران و دارالمعلمین عالی و مرکزی است. در صورتی که مطالعه اسناد موجود در ایران،  به­‌ویژه اسناد موجود در مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، نشان می­‌دهد که بخش اول این گزاره که «تربیت معلم به طور رسمی، در ایران صد ساله شد» دقیق است و بخش دوم که «دانشگاه فرهنگیان، تداوم بدون گسستِ این صد سال است»، دقیق نیست و اصرار بر آن، سبب ایجاد شبهه و کجروی می‌­شود. همچنین، این مقاله به دنبال ارزیابی عملکرد نهادهای تربیت‌معلم در صد سال گذشته و قضاوت در مورد بهتر یا بدتر بودن آنها نسبت به یکدیگر نیست، بلکه تلاش دارد با نمایاندن مشابهتها و تفاوتها امکان درس‌آموزی از سیر تاریخی این نهادها را فراهم نموده تا در رفع ابهامات، پرهیز از تکرار اشتباهها و شناخت موفقیتها مؤثر باشد.

 
واژه‌های کلیدی: تربیت معلم، دارالمعلمین، دانشگاه تربیت معلم، دانشگاه فرهنگیان، مطالعه اسنادی
متن کامل [PDF 516 kb]   (335 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/2/3 | پذیرش: 1398/4/30 | انتشار: 1398/6/27


XML   English Abstract   Print



دوره 35، شماره 2 - ( 6-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها