other مقایسه اثربخشی رویکرد راه­ حل- مدار با استراتژیک به شیوه گروهی بر میزان خودکارآمدی دانش ­آموزان دوره راهنمایی عمومى General پژوهشي Research <p align="center" dir="RTL"></p> <p dir="RTL" style="margin-right: 59.25pt; text-align: justify;"><em>هدف این پژوهش،¹ مقایسه اثربخشی مداخله آموزشی رویکرد راه&shy; حل&shy;-مدار با رویکرد استراتژیک بر میزان خودکارآمدی نوجوانان بوده است. روش پژوهش حاضر نیمه&shy; آزمایشی همراه با پیش&shy; آزمون، پس &shy;آزمون و پیگیری یک ماهه بوده است. جامعه آماری همۀ دانش &shy;آموزان پایه سوم راهنمایی مدرسه &laquo;ضیایی&raquo; ناحیه پنج آموزش و پرورش استان تهران در سال تحصیلی 93-1392 بود. نمونه پژوهش 45نفر از دانش &shy;آموزان بودند که به صورت هدفمند از میان120 دانش &shy;آموزان پایه سوم انتخاب شدند. آنان در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل با حجم مساوی به صورت تصادفی ساده جایگزین شدند. گروه های آزمایشی به &shy;صورت هفته&shy; ای دو جلسه و به مدت ده جلسه&shy;90&shy; دقیقه &shy;ای تحت آموزش قرار گرفتند. ابزار پژوهش، مقیاس خودکارآمدی بندورا بود. ضریب پایایی برای کل پرسشنامه خودکارآمدی با روش ضرایب آلفای کرونباخ 87/0 است. تعیین ضریب روایی از همبستگی میان خرده مقیاس های پرسشنامه خودکارآمدی با یکدیگر و با نمره کل پرسشنامه، بین 41/0 تا 83/0 متغیر است و خرده مقیاسهای این پرسشنامه با یکدیگر و با نمره کل، همبستگی معنا&shy;دار داشته&shy; اند (01/0</em><em><span dir="LTR">p</span></em><em><span dir="LTR"><</span></em><em> ). داده &shy;های به دست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته&shy; ها&shy; نشان دادند که هر دو روش مداخله در افزایش میزان خودکارآمدی مؤثرند. همچنین، میانگین نمره گروه استراتژیک در متغیرهای خودکارآمدی و مؤلفه&shy; های آن بیش از گروه راه&shy; حل-مدار است. بر این اساس می&shy;توان نتیجه گرفت که مداخله رویکرد راه&shy; حل-محور و رویکرد استراتژیک می&shy;تواند میزان خودکارآمدی نوجوانان را افزایش دهد.</em></p> <p dir="RTL"></p> <p align="center" dir="LTR"></p> <p align="center" dir="LTR"></p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;">&nbsp;To compare the effectiveness of two approaches to improving self-efficacy, a specially selected sample of 45 eighth graders was randomly placed into three groups of control and experimental. The experimental groups were taught for ten sessions of 90 minutes each, utilizing the two approaches while the control group was taught in regular manner. Bandura&rsquo;s measure of self-efficacy, with an internal consistency of 0.87, was used both before and after the five weeks of special teachings. A follow-up was also conducted a month after the sessions. Results show that both approaches can improve self-efficacy with the strategic therapy having the edge.</p> <p dir="LTR"></p> <p dir="LTR"></p> <p dir="LTR"></p><p dir="LTR"></p><p dir="LTR"></p> خودکارآمدی, رویکرد راه ­حل- محور, رویکرد استراتژیک, دانش آموزان پایه سوم راهنمایی self-efficacy, solution-focused therapy, strategic therapy, 8th graders 131 149 http://qjoe.ir/browse.php?a_code=A-10-107-31&slc_lang=other&sid=1 A. Bahraami افسانه بهرامی 10031947532846007245 10031947532846007245 Yes F. Bahaari, Ph.D. فرشاد بهاری 10031947532846007246 10031947532846007246 No